Een mens heeft niet veel nodig

24 mei 2020 Door Geeske

Eigenlijk heeft een mens helemaal niet zo veel nodig.

Het tegenovergestelde van te weinig is niet (te) veel, maar genoeg. Dit las ik eens op Instagram en het is zo waar. Ik dacht er vanochtend ineens weer aan toen ik met mijn gezin de serie ‘Tiny houses nation’ aan het kijken was. Dat gaat over mensen die veel kleiner willen gaan wonen in een piepklein huisje. Deze keer ging het over een gezin van 5 personen die op een oppervlakte van 35 vierkante meter gingen uittesten of ze in zo’n klein huisje wilden wonen.

Ze mochten allemaal maar één bak met kleding en andere spullen meenemen voor het experiment van 2 weken. Dit bleek in het begin heel moeilijk, maar al gauw waren ze eraan gewend. Ze vonden het heel knus en hadden het idee dat ze veel dichter bij elkaar waren gekomen. 35 vierkante meter was wel iets te krap, dus hun toekomstige ‘tiny house’ zou wel iets groter moeten zijn, maar ze gingen er zeker voor.

Eigenlijk heeft een mens ook niet eens zoveel nodig. Wij wonen niet in een piepklein huisje, maar hebben een fijn huis dat precies groot genoeg is voor ons gezin van 3 mensen en 1 kat. Ook 1 kind vinden wij precies genoeg. We hebben het erg gezellig met z’n drietjes en zeker nu met Pucca, onze kat die sinds 3 maanden bij ons woont.

Over het algemeen ben ik dus ontzettend tevreden, omdat ik het gevoel heb dat ik overal genoeg van heb. Tegenwoordig moet alles echter het beste, het snelste of het grootste zijn. Word je daar nu echt gelukkiger van? Vele mensen vinden van wel, maar ik niet.

Vorige week had ik een akkefietje met iemand die vond dat ik iets niet goed genoeg deed en dat zei ze erg hard en bot. Dit was een grote trigger voor mij, omdat ik namelijk vroeger wel een perfectionist was. Ik dacht dat ik altijd de beste overal in moest zijn en het heeft me dan ook vele jaren gekost om mezelf aan te leren dat ik goed genoeg ben precies zoals ik ben. Als iemand dan op zo’n directe manier naar mijn hoofd slingert dat ik het niet goed genoeg heb gedaan, komt dat hard aan en moet ik daar echt even van bijkomen.

Gisteren was daarom geen beste dag. Ik schoot zo in de kramp dat het gevoel zich helemaal in mijn lichaam vastzette. Gelukkig voelde ik me vandaag al een stuk beter en om dat gevoel helemaal kwijt te raken zijn we met het hele gezin een grote ronde gaan wandelen. Zo zet ik mezelf en dat gevoel weer in beweging en het hielp ontzettend goed!

Na de wandeling heeft mijn man ‘American pancakes’ gebakken als lunch en daarna heb ik heerlijk gehaakt aan mijn deken. Wat wil een mens nog meer? Zo is het toch genoeg? Voor mij in ieder geval wel! De kleine dingen maken het leven de moeite waard.

Wanneer heb jij het gevoel dat je tevreden bent? Laat het me hieronder weten!