Jij leeft nu mijn leven!

26 maart 2020 Door Geeske

Waarom leef jij nu mijn leven?

Leef jij nu mijn leven? Huh? Hoe bedoel je? Tijdens deze coronacrisis zit iedereen verplicht thuis die geen vitaal beroep heeft. Ook de kinderen zitten nu thuis. Voor mij is dit nauwelijks een omschakeling, omdat mijn leven zich al voornamelijk thuis afspeelde.

In 2008 nam ik ontslag als docent Frans op een middelbare school. Ik wist één ding en dat was dat ik nooit meer voor de klas wilde. Al snel daarna was ik zwanger van mijn zoon en tijdens de zwangerschap kwam bij mij het verlangen boven om thuis te blijven bij mijn kind en zoveel mogelijk van hem mee te maken en te genieten.

Hoewel ik altijd wel iets erbij gedaan heb, zoals thuis Franse les geven en een webshop runnen, is mijn taak al sinds 12 jaren vooral zorgen voor mijn huis, mezelf en mijn gezin. Daarom heb ik al allerlei oplossingen bedacht voor de uitdagingen waar de meeste mensen nu tegenaan lopen.

Omdat ik vaak niet de auto kon gebruiken overdag, was ik al snel aangewezen op de supermarkt in ons stadje en het internet voor de overige dingen. Ik koop al jaren vanalles online en ben heel handig geworden in precies vinden wat ik zoek voor mijn creatieve hobby’s, qua kleding en bijvoorbeeld e-books.

Daarnaast moest ik een manier vinden om in contact te blijven met mensen. Dit was veruit de lastigste uitdaging, omdat de meeste mensen overdag naar school of werk gaan, terwijl ik dan alleen thuis zit. Al gauw ontdekte ik social media en allerlei facebookgroepen waar je je ei kwijt kan. Digitaal is voor mij de makkelijkste manier om in verbinding met anderen te blijven. Een appje is ook zo gestuurd en mensen hebben vaak wel even pauze en kunnen dan antwoorden.

In het begin was het voor mij ook lastig om een invulling voor mijn dag te zoeken. Ik bracht eerst heel veel tijd door op facebook, misschien een beetje té veel! Langzamerhand herontdekte ik weer veel van mijn hobby’s die ik vroeger als kind deed: knutselen, lezen, muziek maken en andere creatieve dingen. Het helpt mij ook enorm dat ik nu voor mezelf een vast dagritme heb bedacht, zoals ik in de vorige blogpost al schreef. Al met al denk ik dat ik wel tien jaar bezig geweest ben om vanalles alleen uit te vogelen wat voor mij werkt.

Omdat ik al zoveel structuur zelf heb aangebracht, kan mijn gezin daar gewoon in meegaan en loopt het heel soepel bij ons thuis. Voor mij is deze tijd erg speciaal, niet vanwege de angstige nieuwsberichten, maar omdat ik enorm geniet van het samenzijn met mijn gezin. Ik geniet er ook van mijn zoon te helpen met school. Ik voel vooral dankbaarheid. Wij hebben ook voor enorme en heel moeilijke uitdagingen gestaan, maar nu kunnen we eindelijk de vruchten plukken van die zware tijd.

Hoe beleef jij deze tijd? Laat het met hieronder weten!